اثر پَم بر کارآفرینی نوجوانان



تا حالا به این فکر کردین که پدر و مادرهای بچه‌ها چقدر در اینکه بچه‌ها به سمت کارآفرینی یا کارمندی بروند موثر هستند؟  اثر پَم بر کارآفرینی نوجوانان چه چیزی هست؟

 اثر پَم بر کارآفرینی نوجوانان

 تا حالا به این فکر کردین که پدر و مادرهای بچه‌ها چقدر در اینکه بچه‌ها به سمت کارآفرینی یا کارمندی بروند موثر هستند؟

به نظر شما چقدر از پدر و مادرها از شغلشان رضایت دارند و از آن لذت می‌برند؟

یک نظرسنجی که توسط دونالد کانتر، استاد بازاریابی دانشگاه بوستون انجام شد، برخی اطلاعات تکان دهنده را نشان داد.

802 نفر از 1115 نفر گفتند که مدیریت با آنها ناعادلانه رفتار کرده و 468 نفر از آنها از کارشان متنفر بودند .

آنها احساس می‌کردند که سخت کار می‌کنند ولی پاداش مناسب دریافت نمی‌کنند.

این بدان معنی است که در یک اتاق از 100 نفر، 72 نفر از آنها می گویند که در شرکت هایی که در آن کار می کنند بدرفتاری با آنها می‌شود.

42 نفر می گویند که آنها مشاغل خود را از دست می دهند و یا کارشان غیرقابل انجام است و آنها به سختی انجامش می‌دهند.

اگر پدر و مادر شما کارشان را دوست دارند، خیلی عالی هست و میتوانند الگوی مناسبی برای شما هم باشند.

ولی اگر هر روز که میخواهند سر کار بروند کلی غر میزنند، شما باید دنبال یک الگوی مناسب دیگر باشید.

نکته‌ای که واقعا جای تعجب دارد این هست که والدینی با چنین نگرشی منفی که نسبت به کارهایی که انجام می‌دهند دارند.

آنها لزوما به فرزندان خود نمی گویند که کار کردن برای دیگران یا کارمند شدن تنها راه زندگی نیست.

پدر و مادرها کمتر به بچه‌های خودشان نشان می‌دهند که می‌توانند کسب و کار خودشان را داشته باشند .

آنها فکر می کنند که لازم نیست که حتما برای آدم دیگری کار کنند.

این یک جورهایی اثر پَم هست، یعنی اثر پدر و مادر.

ما به جای اینکه دنبال این باشیم که بچه‌های کارآفرین تربیت کنیم، باید دنبال این باشیم که پدر و مادر بچه‌ها بتوانند کارآفرینانه فکر کنند.

بچه‌ها از پدر و مادرها باید الگو بگیرند.

من اینجا هستم که به شما بگویم که در شروع کسب و کار خود، مهم نیست که چقدر کوچک هست، مهم این هست که شما شروع کنید.

اینکه شما با شروع کسب و کارتان به کجا می‌رسید اهمیتی نداره.  این مهمه که شما به چه آدم و شخصیتی تبدیل می‌شوید.

باید همیشه یادمون باشه که ما از اول یک کارآفرین بودیم، حتی وقتی که در یک غار زندگی میکردیم.

چون غارنشین‌ها نیاز به این نداشتند که یک آدم دیگر بهشون حقوق بده، خودش میرفت شکار میکرد و میپخت و میخورد.

تو هم یک کارآفرین باش. یک کارآفرین  نوجوانان

سلام بر اولین کارآفرینان دنیا…

سلام و درود بر تو ای غارنشین…

دانلود فایل این مقاله